1964 yılında kendisine verilen ödülü tereddütsüz reddetmişti Sartre. Tarihte çok az yazara ve düşünce adamına nasip olabilecek yüksek bir erdemliliğe sahipti kuşkusuz. Gerekçesi bu erdemliğine...
tenime sığınan çığlığın seyri emiyor ayak izimi bugün yüzümü renk vermiyor gölgeler sanki güneşimi alıp kaçmış da dolunayı gözlerimde boğmuşum sen ellerimden koparılınca hüznü yudumlar...
Aç, ayyaş ve yazar olmaya çalışan genç bir adamdım. Daha çok Los Angeles Halk Kütüphanesi'nde okurdum ve okuduklarım ne benimle, ne sokaklarla, ne de etrafımdaki...
FELLUCE, KANDAHAR VE ATLAS -1. baştan başa gökyüzü ve kırılmış aynadan! kaybolan yüzlerdi tenha fotoğraflar. saklamıyor yüzünü ö l ü m!.. ihanet ve dâr!.. ölü çocuklardı aynaların kırıklarından bakan. kuşatıldı...
389. Gün Milliyet Yayınevi'nde, pencereden bakıyorum. Yerebatan'a uzanancaddenin üzerinde bulunan şu karşıki binanın üst katında Sezai Karakoçoturuyor; penceresi...
"Önce kelime vardı,"diye başlıyor Yohanna'ya göre İncil. Kelimeden önce de Yalnızlık vardı.Ve Kelimeden sonra da var olmaya devam etti Yalnızlık..Kelimenin bittiği yerde başladı;Kelime...
Aşağıdakilerden hangisi daha zordur a)GİTMEK b)KALMAK c)MIZIKCIYLA OYUN OYNAMAK
-1. gittin!.. yıldızlar söndü bir sürü ışık ölüsünü yer şimdi! kapandı üstümüze kepenkler, tütünün acılığı gittin!.. su dökmedim ardından. kayalara çalardı bandosunu her gece yorgun...
Nuri Pakdil içinI. cinlerin insanları şaşırttığı dönemdirekşimiş süte dönmüş toplumdaaşınmayan kimse kalmamışkentutulmuş eylemciler kara siyasa sarasınasustuğu yerde insanın dillenen eşyasoyutu ezen makinedoğaya ters düşen...
çocukluk dediğin ömrün yarısı hüseyin karacalar I. susuzluğumu ırmak gözelerinde dindiren çocukluğum Bir yağmur sonrası sırılsıklam olunca bir köşeye tüneyen güvercinlerin gözünden akan yaş misali akıp gitmek...
Senin ruhun Tanrı'nın gizli kalesidir.Gece gündüz gözünü kırpmadan onun bekçiliğini yapmalısın.Kem gözlerden saklamalısın sırrını.Yılanların zümrüt gözleri, temmuz sıcağında, seni albeni tuzağına düşürüp, aşırmasınlar mücevherini.Aklın bir...
MEHMET ŞÂMİL YÜKÜM AĞIR BİR ŞİİR I. Akşamdır; sığ çehremde boğulur soğuyan vedâ / ağıt bile yeterdi bana / kırılan gölgemle çoğalırdım ezberlenmiş ayrılığı öptüğünde aynalar gecelerin korkusuna yenildim belki silik...